Iron Verla® 35 mg omhulde tabletten, 20 stuks

IJzer Verla® 35 mg

IJzer is een essentieel element voor het transport van zuurstof in het lichaam.Het speelt een centrale rol bij de vorming van hemoglobine, het rode pigment in de bloedcellen dat vitale zuurstof naar de lichaamscellen transporteert.IJzergebrek kan tot verschillende symptomen leiden, waaronder vermoeidheid, bleke huid, concentratieproblemen, verminderde prestaties en gebrek aan eetlust.

Iron Verla® 35 mg is een ijzerpreparaat met een lage concentratie dat speciaal is ontwikkeld voor een betere opname in het lichaam.Het bevat de werkzame stof ijzer(II)gluconaat, waarin ijzer aanwezig is als tweewaardig ijzer (Fe2+).In tegenstelling tot driewaardig ijzer (Fe3+) is dit tweewaardige ijzer zeer goed beschikbaar in het lichaam.De omhulde tabletten laten geen onaangename nasmaak van ijzer achter.De bereiding is glutenvrij en lactosevrij.

Voor dit product is geen recept vereist.

Toepassingsgebied

Iron Verla® 35 mg wordt gebruikt om bewezen ijzertekorten te behandelen.

Actieve ingrediënten / ingrediënten / ingrediënten

Ingrediënten van Iron Verla® 35 mg:

Actief ingrediënt: ijzer.1 omhulde tablet bevat 296,6 mg ijzer(II)gluconaat, overeenkomend met 35 mg Fe2+.

Overige ingrediënten: Maïszetmeel, cellulosepoeder, colloïdaal siliciumdioxide, calciumcarbonaat, cacaoboter, povidon (K90), sucrose, macrogol 4000, magnesiumstearaat (plantaardig), carboxymethylzetmeelnatrium (type A), stearinezuur (plantaardig), talk, schellak, titaniumdioxide (E171), ijzer (III) oxide (E172).

Contra-indicaties

Iron Verla® 35 mg mag niet worden ingenomen als u allergisch bent voor de werkzame stof of voor één van de andere bestanddelen van dit geneesmiddel, als u bloedarmoede heeft veroorzaakt door infecties of tumoren, tenzij er tegelijkertijd sprake is van ijzertekort, als het lichaam overbelast is met ijzer (bijvoorbeeld hemochromatose, chronische hemolyse) of als u stoornissen in het ijzergebruik heeft (sideroachrestische anemie, loodanemie, thalassemie).

Dosering

De dosering is afhankelijk van de omvang van het ijzertekort en is ter beoordeling van de arts.De gebruikelijke dosering voor volwassenen boven de 50 kg is 2 tot 3 maal daags 1-2 omhulde tabletten.De omhulde tabletten worden met een tussenpoos vóór de maaltijd (ongeveer 0,5 uur) in hun geheel met vloeistof ingenomen.

Inname

Neem de omhulde tabletten in hun geheel in met voldoende water of mineraalwater.Het wordt aanbevolen om het een half uur vóór de maaltijd in te nemen.

Patiënteninformatie

Neem contact op met uw arts of apotheker voordat u dit product gebruikt.Om het risico op een mogelijke ijzeroverdosis te voorkomen, is bijzondere voorzichtigheid geboden bij het gebruik van voedingssupplementen of andere ijzerzoutsupplementen.In het geval van een reeds bestaande ontsteking of zweren van het maagdarmslijmvlies moeten de voordelen van de behandeling zorgvuldig worden afgewogen tegen het risico op verergering van de maag-darmziekte.De maximale dagelijkse dosis van 6 mg ijzer/kg lichaamsgewicht mag bij kinderen niet overschreden worden.Er zijn geen speciale voorzorgsmaatregelen nodig met betrekking tot de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.

Zwangerschap

Eisen Verla® 35 mg kan worden ingenomen tijdens zwangerschap en borstvoeding.

Opmerkingen

Iron Verla® 35 mg bevat sucrose (suiker).Lees voor informatie over de risico's en bijwerkingen de bijsluiter en vraag uw arts of apotheek om advies.

Symptomen van ijzertekort

IJzer is vooral belangrijk voor de vorming van bloed en het transport van zuurstof in het lichaam.Een tekort is dus vooral merkbaar daar waar het lichaam veel energie nodig heeft.Klachten veroorzaakt door ijzertekort kunnen zich uiten in de volgende symptomen: gebrek aan kracht en motivatie, verminderde prestaties, aanhoudende vermoeidheid, moeite met concentreren en leren, verlies van eetlust, verhoogde vatbaarheid voor infecties, prikkelbaarheid en innerlijke rusteloosheid, beperkte thermoregulatie, rustelozebenensyndroom, bleke huid, droge, gebarsten huid, broos haar en haaruitval, broze nagels en kloven in de mondhoeken.

Oorzaken van ijzertekort

De ijzerbalans is afhankelijk van vier factoren: inname, behoefte, verlies en snelheid van opname uit de darm.Naast onvoldoende inname of verminderde opname van ijzer vanuit de darm in het bloed, kunnen ernstig bloedverlies en sijpelende bloedingen uit het maag-darmgebied verantwoordelijk zijn voor ijzertekort.Daarnaast kan ijzertekort ook voorkomen in levensfasen met een verhoogde behoefte aan ijzer.

Vanwege de lage bruikbaarheid van ijzer uit sommige voedingsmiddelen is hun absolute ijzergehalte niet belangrijk.Bijvoorbeeld, b. De reputatie van spinazie als goede bron van ijzer is volkomen onterecht.Omdat ijzer aan oxaalzuur is gebonden, kan het slechts in zeer kleine hoeveelheden door het lichaam worden opgenomen.Bovendien werd eerder ten onrechte aangegeven dat het ijzergehalte van spinazie 10 keer te hoog was.

Bij zwangere vrouwen is de behoefte aan ijzer groter, omdat er ook voor het kind gezorgd moet worden.Het bloedvolume van de zwangere vrouw neemt met 40% toe en er moeten meer rode bloedcellen worden aangemaakt.Bloedarmoede (bloedarmoede) kan zich zeer waarschijnlijk ontwikkelen tijdens de zwangerschap, vooral bij vrouwen bij wie de ijzervoorraden vóór de zwangerschap uitgeput waren.Enerzijds is er tijdens de zwangerschap geen menstruatiebloedverlies, maar anderzijds is er in totaal ongeveer 800 mg ijzer nodig voor het verhoogde bloedvolume van de moeder, voor het kind en voor de placenta.

Voldoende ijzerinname is vooral belangrijk voor kinderen en adolescenten.Een ijzertekort tijdens de groeifase kan niet alleen leiden tot incidentele concentratie- en leerproblemen, maar ook tot stoornissen in de geestelijke ontwikkeling of tot ondergewicht.

Vanwege de verhoogde zuurstofbehoefte van de spieren en inwendige organen moeten atleten van overeenkomstig meer ijzer worden voorzien.Bovendien treedt er tijdens fysieke inspanning een verhoogd ijzerverlies op door zweet en, als gevolg van de mechanische vernietiging van de ijzerhoudende rode bloedcellen, ook door urine.De ijzertoevoer kan van cruciaal belang zijn, vooral voor duursporters die een strikt vegetarisch dieet volgen.Plantaardige voedingsmiddelen bevatten vaak steeds minder bruikbaar ijzer dan vlees of vleesproducten.

Meisjes in de puberteit en vrouwen in de vruchtbare leeftijd verliezen tijdens de menstruatie maandelijks 30-60 ml bloed dat ongeveer 15-30 mg ijzer bevat.Onvoldoende aanbod kan gemakkelijk optreden, vooral bij hevige menstruatiebloedingen.Bloeddonoren moeten ervoor zorgen dat er per bloeddonatie ongeveer 250 mg ijzer verloren gaat.Meerdere bloeddonaties per jaar kunnen leiden tot uitputting van de ijzervoorraden.IJzergebrek komt vaak voor bij chronisch bloedverlies, vooral als gevolg van zweren en tumoren in het maagdarmkanaal, maar ook bij chronische ontstekingsziekten van het spijsverteringsstelsel.Operaties of ongelukken kunnen ook leiden tot ernstig bloedverlies en dus tot ijzerverlies.

Onevenwichtige eetgewoonten en strikte diëten hebben een aanzienlijke aanhang gevonden, vooral onder jonge vrouwen.Ze leiden tot de ontwikkeling van ijzertekort, vooral als het dieet een groot aantal zogenaamde “ijzerrovers” bevat.Bij een puur vegetarisch en veganistisch dieet is het belangrijk ervoor te zorgen dat het lichaam ijzer uit plantaardige voedingsmiddelen slechter gebruikt dan uit dierlijke voedingsmiddelen.Bovendien bevatten sommige planten stoffen die de opname van het sporenelement belemmeren.Omdat plantaardige voedingsmiddelen onder andere bevatten: Fytaten, die ijzer binden en daardoor de opname ervan verminderen.Vooral volkoren graanproducten en peulvruchten hebben een hoog fytaatgehalte.Andere ijzerrovers zijn polyfenolen (bijvoorbeeld thee, koffie), calcium (bijvoorbeeld melk), fosfaten (bijvoorbeeld zuivelproducten, cola) en oxaalzuur (bijvoorbeeld spinazie, rabarber).In de regel wordt slechts ongeveer 10-15% van het dagelijkse ijzer uit de voeding daadwerkelijk in de dunne darm opgenomen.IJzer uit dierlijk voedsel (vlees, slachtafval en vis) wordt aanzienlijk beter opgenomen dan ijzer uit plantaardige bronnen.Op oudere leeftijd kan ijzertekort optreden als gevolg van enerzijds een slechtere voedselbenutting en anderzijds een verminderde voedselinname.Chronische ziekten (ontstekingen, tumoren) of medicatie-invloeden (bijv. maagzuurremmers, niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen) leiden vaak tot een tekortsituatie.